Studenten

In onze praktijk zien wij veel jongvolwassenen en studenten; het is één van onze specialisaties. Onze praktijk is gehuisvest dichtbij universiteiten, HBO’s en andere opleidingen. Wij zijn goed bereikbaar met eigen vervoer en openbaar vervoer. We hebben bewust voor een kleinschalige praktijk gekozen, want wij vinden een persoonlijke benadering erg belangrijk. Onze zorg is individueel en passend. Het betekent ook, dat je van het eerste gesprek tot en met het eindgesprek met dezelfde behandelaar te maken hebt. Voor jou en voor ons een prettige werkwijze.
De kleinschaligheid betekent dat wij geen 24-uurs bereikbaarheid hebben. Als je dat wel nodig hebt, zullen wij je doorverwijzen. 
Om onze begeleiding vergoed te krijgen door je zorgverzekering moet er sprake zijn van een stoornis zoals omschreven in de DSM V. Denk dan aan een depressieve stoornis of een angststoornis. Er zijn ook behandelingen die niet onder de basisverzekering van de zorgverzekeringswet (Zvw) vallen. Deze werden vroeger wel vergoed, maar vanwege bezuinigingen in de GGZ, niet meer. Toch kan je hier behoorlijk onder lijden en hulp nodig hebben. Wij bieden deze hulp en hebben er jarenlange ervaring mee. Samen zullen we, bij de aanmelding, beoordelen of de zorg door de zorgverzekering vergoed zal kunnen worden of niet. Als dat niet het geval is, zal je het zelf moeten bekostigen.

Voorbeelden van hulpvragen zijn:
Ik voel me al tijden zo somber, heb nergens meer echt zin in, het is me allemaal teveel en ik kom er alleen niet meer uit. 

Ik ben voor zoveel bang, het belemmert me in mijn sociale leven en in mijn opleiding/werk.

Ik wil assertiever worden, mijn grenzen gemakkelijker aangeven, beter tegen kritiek kunnen, nee durven zeggen en gemakkelijker steun durven vragen.

Mijn ouders zijn nog niet zo lang geleden gescheiden en ik heb veel verdriet en problemen door de veranderde situatie. Ik heb het geprobeerd maar kom niet verder. Ik word steeds somberder.

Ik ben altijd bang dat anderen me niet leuk vinden. Komt misschien door mijn pestverleden.

Ik heb zoveel meegemaakt in mijn ouderlijk gezin, denk er te vaak aan, ik kom er niet van los.

Ik heb last van paniekaanvallen.

Mijn vader/moeder/broer/zus is overleden, ik voel me soms zo alleen en weet hier steeds minder goed mee om te gaan.

Ik ervaar zoveel stress. Hierdoor loopt mijn studie/relatie niet meer goed. Ik heb al geprobeerd te veranderen, maar het lukt me niet alleen.

Ik weet dat ik aan het vermijden ben. Ik voel me er slecht bij maar aanpakken lukt me niet.

Ik ben bang dat mijn vriend(in) me verlaat. Probeer alles perfect te doen, maar die angst blijft bestaan.

Ik heb wel voor deze studie/werk gekozen, maar voel me er steeds somberder en doellozer bij.

Ik ben zo bang dat mijn moeder een ziekte krijgt en dood gaat. Ik kan die gedachte niet loslaten.

Ik heb te vaak ruzie met …(mijn ouders/vriend/vriendin), voel me daar verdrietig, verward en boos over.

Ik wil mijn opleiding/werk te perfect doen, ik heb er daardoor geen plezier meer in en faal altijd, want het wordt nooit zo perfect als in mijn wensen. Langzaam aan wordt het me te veel. Ik weet dat ik het anders moet gaan doen. Ik krijg raad, maar kan mijn gedrag maar niet veranderen.

Ik heb een traumatische gebeurtenis meegemaakt en deze blijft terug komen.

Presenteren; ik zie er als een berg tegenop, kan er dagen van tevoren al buikpijn over hebben. Het wordt niet minder, eerder meer.

Ik ben somber, heb nergens meer echt zin in. Zou het te maken hebben met de scheiding van mijn ouders? Maar dat is al jááááren geleden …

Ik …… .